نقد زیستمحیطی زیرشاخهای از جستار ادبی و فرهنگی است که در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ظهور یافت. هدف نقد زیستمحیطی پژوهش در روابط میان ادبیات و جهان طبیعی و باز تفسیر «نوشتههای ناظر به طبیعت» نویسندگانی همچون هنری دیوید ثورو و شاعران عصر رمانتیک در پرتو دغدغههای زیستمحیطی امروزین است. نقد زیستمحیطی یک روش تجزیهوتحلیل یا تفسیر نیست، بلکه یک حوزهی بازتعریفشدهی پژوهش و کشف دوباره است. بخش اعظم این کار پژوهشی در آمریکا انجام شده است. در آنجا تأکید خاصی بر فرهنگ عامهی بومیان آمریکا صورت گرفته است. اما بخش قابلتوجهی از توجهات نیز به سنت رمانتیک انگلیسی معطوف شده است. مورخ ادبی بریتانیایی جاناتان بِیت در کتابهای بومشناسی رمانتیک (۱۹۹۱) و آواز زمین (۲۰۰۰) به این مضامین پرداخته است.
منبع:
Baldick, Chris, 2015, “Ecocriticism” In The Concise Oxford Dictionary of Literary Terms, Oxford University Press.
تنها مرکز ویژۀ ترجمۀ تخصصی متون و محتواهای علوم انسانی متخصصان علوم انسانی اینجا جمعاند تا ترجمههای دقیق، روان و با هزینه و سرعت مناسب ارائه بدهند.