نتایج برای کلمه politics of fear

‌
ترس یکی از عواطف انسانی است و فرایندهای تولید ترس—چه ترس خیالی باشد چه ترس واقعی—به بافتار و زمان‌ وابستگی‌ دارند و اغلب به‌واسطه‌ی خصوصیت مکان‌هایی که رخدادها در آن واقع می‌شوند شکل می‌گیرند. ترس می‌تواند به‌انحاء خاصی در پیرامون برخی گروه‌ها تولید شود و سرشت سیاسی پیدا کند، بدین‌منظورکه در خدمت تأمین اهداف سیاسی مشخصی درآید. برای مثال، ترس می‌تواند معطوف به اجتماعات قومی و فرقه‌ای یا اجتماعات به‌حاشیه‌رانده‌شده باشد. بنابراین ترس ممکن است در نهایت امر به مهار گفتمان‌های سیاسی خاصی منتهی گردد. ترس می‌تواند با ترور ایجاد شود و از طریق آن می‌توان رضامندی سیاسی ایجاد کرد (با روش‌هایی همچون کتک‌زدن افراد، ناپدیدکردن و آدم‌ربایی‌های خشن). لذا افراد یک جامعه ممکن است در وضعیت «مزمن» ترس زندگی خود را ادامه بدهند. میان ترس و سکوت یک رابطه‌ی دیالکتیکی وجود دارد. ترس هم سکوت ایجاد می‌کند و هم نهان‌کاری. سکوت می‌تواند به‌مثابه‌ی یک استراتژی بقا عمل کند، اما سکوت یک مکانیسم نیرومند کنترل نیز هست که از طریق ترس به اجرا درمی‌آید. سکوت ممکن است ترس بیشتر و عدم اطمینان ایجاد کند. افراد ساکت‌ماندن را از‌آن‌رو برمی‌گزینند که می‌دانند سخن‌گفتن می‌تواند به عکس‌العمل و طرح اتهام متقابل منتهی شود. ترس فقط یک تجربه‌ی سوبژکتیو نیست، بلکه می‌تواند توسط یک اجتماع به‌شکل جمعی نیز تجربه شود. تمرکز جغرافیایی ترس می‌تواند میان اجتماعات شکاف ایجاد کند، زیرا ترس از بی‌اعتمادی به بیگانگان و نیز به یکدیگر ناشی می‌شود. ترس تخیل را تعذیه می‌کند و می‌تواند از طریق شایعه‌ها، اسطوره‌ها و کلیشه‌ها شیوع پیدا کند. 

منبع: 
Brown, Garrett W. & McLean, Iain & McMillan, Alistair, “politics of fear” In The Concise Oxford Dictionary of Politics and International Relations, Oxford University Press, 2021.