نتایج برای کلمه market socialism

‌سوسیالیسم بازار این آموزه است که سوسیالیسم می‌تواند و باید بدون یک تشکیلات دولتی عظیم قابل‌حصول باشد. قائلان به سوسیالیسم بازار معتقدند که مالکیت سرمایه می‌تواند و باید شراکتی باشد، یا در برخی موارد از آنِ دولت باشد، اما تصمیم‌ها درباره‌ی تولید و مبادله باید بر عهده‌ی نیروهای بازار نهاده شود و به‌نحو متمرکز برنامه‌ریزی نشود. سوسیالیسم بازار با دموکراسی صنعتی در هم‌ تنیده‌ شده است، ازاین‌رو اغلب دشوارترین پرسش‌ها در خصوص آن مطرح شده است: اگر قرار است مالکیت سرمایه به‌نحو شراکتی باشد، چه کسی باید در خصوص رتق‌و‌فتق امور آن تصمیم‌گیری کند؟ آیا شرکا هر کدام یک رای دارند یا به تناسب سرمایه‌ای که عرضه کرده‌اند از رای برخوردارند؟ رابرت نوزیک (در کتاب آنارشی، دولت و یوتوپیا) استدلال کرده است که ندرت نسبی شرکت‌های تعاونی تولیدکننده نشان می‌دهد که افراد آزادانه زیستن تحت نظام سرمایه‌داری را برگزیده‌اند. حامیان سوسیالیسم بازاری همچون دی. اِل. میلر با این سخن نوزیک مخالفت کرده‌اند. استدلال آنها این است که یک اقتصاد سرمایه‌دارانه به‌شکل ساختاری علیه پروژه‌های سوسیالیسم بازار جانب‌داری می‌کند. 

منبع:
Brown, Garrett W. & McLean, Iain & McMillan, Alistair, “market  socialism” In The Concise Oxford Dictionary of Politics and International Relations, Oxford University Press, 2021.